Kerst 2003

Het is guur en donker buiten. De sneeuwbuien jagen voort en ik ben blij dat ik binnen zit. Een paar katten liggen op de vensterbank, op hun ellebogen, naar het geweld buiten te kijken. Je ziet ze denken dat ze blij zijn dat ze binnen zitten.
Dan gaat de telefoon. Er zijn bij iemand in de tuin twee katten gesignaleerd. Zo te zien een moederpoes met haar kitten. Of ik polshoogte wil gaan nemen.

Het idee om met dit takkeweer naar buiten te gaan trekt me nou niet echt, maar het gaat hier duidelijk om een noodgeval, dus nood breekt wet.
Ik maak de auto helemaal sneeuwvrij en ga voorzichtig op pad. Het is meer "blij dat ik glij" op deze avond. Na veel zoeken kom ik uiteindelijk op het opgegeven adres aan.

De mensen hebben inmiddels kans gezien om de katten binnen te krijgen. Zo te zien is de moeder een cypers poesje en het kitten zwart/wit van kleur. Mij lijkt de moederpoes wel erg jong om al moeder te zijn. Omdat ik al jaren met katten bezig ben, kan ik de leeftijd aardig schatten. Om zeker te zijn, probeer ik haar gebit te bekijken. Een paar halen over mijn handen geven aan dat mevrouw niet van deze intimiteiten gediend is. Het kitten laat zich makkelijker benaderen en lijkt mij wat klein voor haar leeftijd. Het is een poesje en ik schat haar zo op een week of zes. Ze moeten de noodopvang in, maar gezien de reactie van de Cyperse poes zal dat niet makkelijk worden. Na enig proberen en weer wat uithalen, krijg ik grip op de poes en laat haar achterstevoren in de mand zakken. Het deurtje dicht en klaar is Peter.

In de noodopvang aangekomen blijkt de grote poes wat vriendelijker te zijn dan ik in eerste instantie ondervond. Waarschijnlijk was ze nogal geschrokken van die man met die grote handen die gelijk in haar mond probeerde te kijken.
Het kitten kruipt tegen me aan onder het slaken van kirrende geluidjes. Dat geeft zoveel voldoening! Je bent vaak uren bezig met kattenvangen, maar als je ze eenmaal hebt en je krijgt er liefde voor terug............. Natuurlijk zijn niet alle katten zo vriendelijk na het vangen. Laatst heb ik op een hofje een zwangere poes gevangen en dat lukte pas na enkele pogingen. De hele weg in de auto naar de noodopvang heeft de poes commentaar geleverd. "Dat ik haar wel eens netter vast had kunnen pakken, of het soms de eerste keer was dat ik katten ving." Enfin, veel was niet genoeg, maar uiteindelijk bleek ze in de noodopvang best mee te vallen qua karakter.

Waar ik me altijd zo kwaad over maak is, dat sommige mensen hun katten behandelen als iets wat je in de winkel koopt en als het niet bevalt, of het meubilair sloopt, je het gewoon weer buiten kunt zetten.
Ik denk dat we geen zwerfkattenprobleem hadden als iedereen normaal met zijn huisdieren omging. Dat moest me even van de lever. Ik wens iedereen een goed, gezond en katvriendelijk 2005.
Peter van Kuyk, december 2004
|





Naar de krabpalen van hoge kwaliteit

Petplan, de zorgverzekering voor je huisdier