De bevallingen

Een verslag van 2 bevallingen binnen 2 dagen.

22 mei, 2003.

Wat een toestand vanmorgen!
Ik stond vanmorgen om 07.00 uur op omdat de oppaskinderen kwamen, maar ik had een raar voorgevoel. Het zei me dat ik op het balkon moest kijken en guess what? Bindi lag daar met een kitten!!
Gauw Naiyee (mijn dochter) geroepen om een doos en een paar handdoeken voor me te halen, omdat Bindi aan het bevallen is. Zij en Moisha (mijn andere dochter) helemaal uit hun dak natuurlijk. Maar goed, Bindi gauw naar binnen gehaald met het kitten, een prachtig zwartje met een wit kinnetje en witte pootjes.
Ik heb ze in de warme bijkeuken gelegd en ben toen gauw de kinderen gaan klaarmaken om naar school te gaan.

08.45 uur. Net terug gekomen van school en gauw naar Bindi gegaan. Arme meid, ze had hele sterke weeën en er gebeurde maar niks, ik vermoed dat de eerste, een poesje, tussen 06.00 uur en 06.45 uur geboren is, want het was al mooi droog toen ik op het balkon kwam.

10.00 uur. Ze heeft geen weeën meer, maar je ziet duidelijk de bewegingen van de andere kittens.

12.00 uur. Net terug van school, de meiden opgehaald. Ik heb de dierenarts gebeld, want het duurt me te lang. Bindi is heel zielig en wil perse dat ik bij haar blijf, ze voelt zich duidelijk niet prettig. Om 13.30 uur kan ze terecht bij de dierenarts. Een vriendin wil wel even mee met de auto en dat vind ik wel fijn, want anders wordt Bindi opgehaald en dan kan ik niet bij haar blijven.

Om 13.00 uur gauw de meiden naar school gebracht en met Sandra, een hele goede vriendin, overlegd dat zij de meiden meeneemt als ik nog niet terug ben van de dierenarts.

14.05 uur. We zijn eindelijk weer thuis. Bindi heeft een oxytocinespuit gehad om de weeën op te wekken. De dierenarts vertelde dat bij eerste bevallingen weeënzwakte kan voorkomen bij poezen.
Binnen nu en ongeveer drie kwartier moeten er weer weeën zijn en ze mag niet langer dan een half uur persen zonder dat er iets gebeurt, anders moeten we terug komen. Sandra is even komen kijken. Bindi en haar zusje Pippa (die ook op het punt van bevallen staat) zijn dochters van haar kat Wammie. Het worden dus 2 bevallingen! Sandra voelt zich ook een beetje oma worden, hahahaha. Zij brengt de meiden om 15.15 uur naar huis zodat ik Bindi niet alleen hoef te laten.

14.55 uur. Bindi ligt weer volop in de weeën en ze miauwt alles bij elkaar. Als kind heb ik heel vaak bevallingen meegemaakt van onze poezen en ze miauwden stuk voor stuk heel zielig. Maar nu ik hier zo bij Bindi zit, heb ik erg met haar te doen! Ik kan het alleen maar prettiger voor haar maken door haar te aaien en tegen haar te praten.

15.20 uur. De meiden zijn thuisgekomen en Naiyee vraagt of ze mag komen kijken. Natuurlijk mag dat, want Bindi is haar kat en ze is de hele dag al met haar hoofd bij haar lieveling.
Net op het moment dat Naiyee binnen komt, laat kitten twee zich zien, Naiyee is heel erg onder de indruk en zit er met haar neus bovenop. Ze wil alles weten en kijkt zelfs bewonderend naar Bindi terwijl die de nageboorte opeet en haar tweede kitten droog likt.
Terwijl Naiyee bij Bindi blijft, kan ik even wat in huis doen, want daar is natuurlijk niets van gekomen vandaag en ik ben helemaal stijf van het zitten en de spanning. (als je dieren hebt, moet je dat er voor over hebben vind ik).
Als ik de aardappels schil, roept Naiyee me: “Mama, er komt een staartje in plaats van een hoofdje!!”
Gauw droog ik m’n handen af en ga naar de bijkeuken.

16.50 uur. Ja hoor, kitten drie dient zich aan en wel in een stuit. Het is een gigantische baby en ik hou mijn hart vast. Bindi perst uit alle macht, maar het kitten zit zo vast als een huis! Gauw denk ik 15 jaar terug en herinner me hoe Bram, mijn oude kat op de zelfde wijze vast zat in Teuntje, z’n moeder.
Gauw geef ik Naiyee instructies, want het komt nu op haar aan (ze heeft kleine handjes). Ze gaat snel haar handen wassen en pakt zonder aarzelen de achterhand van het kitten en ik vertel haar dat ze heel voorzichtig mee moet trekken als ik ja zeg. (Nooit zelf doen als je niet weet hoe je het moet doen, anders krijg je ongelukken! Ik heb vroeger zelf van de dierenarts aanwijzingen gekregen en heb deze vaker in praktijk gebracht).
Bij de volgende wee zei ik: “JA!”, en mijn dappere dochter van 8 hielp heel voorzichtig het derde kitten ter wereld. Haar eerste reactie: “Wauw mam, ik word dierenarts als ik later groot ben!” Ik prees mijn dochter en maakte een lekker kopje thee voor haar om even bij te komen.
Ze kon er niet over uit en was apetrots dat ze geholpen had bij een echte bevalling.

23 mei.

Alles is goed gegaan en de kittens zijn prachtig! Kitten twee is een klein cypers poesje en de derde is helemaal zwart, een echte kater. Naiyee en Moisha noemen hem gekscherend Goliath, vanwege zijn omvang.
Ik heb Pippa zonet even naar buiten gelaten, gisteren heb ik haar in de tuinschuur gezet vanwege Bindi, ik moet Pippa ook even goed in de gaten houden, want zij staat ook op het punt van bevallen.

14.00 uur. Ik kreeg net weer zo’n raar gevoel. Pippa, die anders altijd in het zicht in de tuin zat, had ik al een half uur niet gezien. Mijn gevoel zei me dat ik weer op het balkon moest kijken, (mijn gevoel heeft altijd gelijk) en ja hoor, daar lag ze, helemaal bleekjes, haar neus is normaal knalroze. Ik dacht dat ze weeën had, dus snelde ik naar de tuinschuur om haar doos, die ik uit voorzorg vast had klaargezet, te halen. Toen ik weer op het balkon kwam om haar te pakken lag ze helemaal opgerold op de deken die daar altijd ligt. Ik pakte haar op en zag tot mijn grote verbazing dat ze al bevallen was!!! 4 kittens in ongeveer een half uur!!!!
Daarom lag ze helemaal opgerold, haar kittens waren nog helemaal nat en van de laatste lag de nageboorte er nog. Ik heb ze met deken en al in de doos gelegd en naar binnen gebracht.
Pippa vond dat helemaal niets en dus heb ik haar maar in de tuinschuur gelegd, daar is het lekker warm en rustig. Helaas ben ik niet bij de bevalling geweest dus weet ik ook niet in welke volgorde ze geboren zijn.
Pippa is heel moe en ze weet niet goed wat ze met haar kroost aanmoet, maar ze beschermt ze wel heel goed. Als het toch niet gaat, moet ik maar kijken of Bindi er drie wil, dan moet ik er maar een met de hand voeden. Ik hoop het niet, want ik weet uit ervaring dat het een heidens karwei is, maar als het moet dan moet het!
De kittens van Pippa zijn wel heel mooi, maar heel klein Twee zijn er cypers met wit en twee zijn er zwart-wit met een hele mooie tekening.

20.00 uur. Ik heb net Pippa met de kittens naar de dierenarts gebracht, want ze bleef maar slap en sloom en ze keek apathisch voor zich uit. De kittens dronken wel, maar verder deed ze er niets mee.
Ze heeft een infuus gekregen om haar een beetje op te peppen, ze had ook wat koorts en ze had nog wat afscheiding. De dierenarts dacht eerst dat ik weer met Bindi kwam en keek verbaast dat er nu een andere kat uit het mandje kwam. Hij kon er wel om lachen en vroeg of ik morgen weer met een andere kat kwam.
Hij zei dat Pippa waarschijnlijk niet lekker was omdat alles zo snel was gegaan en dat ze toch even buiten had gelegen. Ze moet een nachtje blijven en ze wordt goed in de gaten gehouden, dus hopelijk kunnen we ze morgen weer ophalen.

24 mei.

16.15 uur. Pippa is weer thuis en ze voelt zich weer wat beter. Ik heb haar met haar kroost weer in de tuinschuur gelegd om verder bij te komen.
Ze zoogt ze nu en likt ze ook goed. Ze heeft alleen de neiging om op de kittens te gaan liggen. Dus ga ik regelmatig even bij haar kijken, wat sowieso wel goed is, want ze wil niemand in de buurt van de kittens hebben. Zo gauw ik mijn hand in de doos steek, begint ze te brommen. Ze bijt of krabt niet, maar laat duidelijk merken dat ze er niet van gediend is en dat je eraf moet blijven. Ik heb wel gauw even naar het geslacht gekeken: twee katers en twee poesjes.

27 mei.

Het gaat goed met Pippa, Bindi en hun kroost. Alleen heb ik het idee dat Pippa weinig melk heeft, maar goed, we zien wel. Pippa ligt nog steeds lekker in de tuinschuur en Bindi in de bijkeuken. Ik ben een beetje terughoudend om twee pas bevallen katten bij elkaar in een ruimte te zetten met hun kittens. Ik heb namelijk thuis bij mijn ouders wel eens meegemaakt dat de moeders gingen vechten en daar zit ik niet op te wachten. Bindi en Pippa kunnen normaal gesproken niet zonder elkaar, maar ik wil liever geen risico’s nemen als het niet nodig is.
Vandaag zijn Naiyee en Moisha op schoolreis, dus vandaag kan ik mooi kijken of de mama’s even naar buiten willen om elkaar te begroeten en de benen te strekken.

11.00 uur. Ik moet even de was ophangen in de tuin dus zet ik de schuurdeur open en de deur van de bijkeuken. De poezen staan te popelen om naar buiten te gaan, ze begroeten elkaar meteen en het lijkt wel alsof ze iets bekends aan elkaar ruiken. Terwijl ik de was ophang, loopt Pippa de bijkeuken in, even kijken wat Bindi gaat doen. Pippa ruikt aan de kittens van Bindi en het lijkt of ze Bindi vertelt dat zij ook kleintjes heeft. Ja hoor, Pippa neemt Bindi mee naar de tuinschuur en ik sta met open mond en een dekbedovertrek in m’n handen naar mijn katten te kijken die ieder met een kitten van Pippa in hun bek naar de bijkeuken lopen. Ze leggen de kittens bij die van Bindi en gaan snel terug voor de laatste twee. Maar nu is de doos natuurlijk veel te klein voor 7 kittens en 2 moeders, dus de was moet maar even blijven waar die is terwijl ik van twee dozen een grote maak.
Tevreden gaan Pippa en Bindi samen in de doos liggen en poetsen de kittens ijverig schoon.
Wat een tafereel zeg, prachtig, net of ze zeggen: “Zo en krijg ons hier nu maar eens weg!”
Ik denk dat het wel goed zal gaan omdat ze zelf de kittens bij elkaar hebben gelegd.

3 juni.

Het gaat veel beter nu ze allemaal bij elkaar liggen en het lijkt wel dat Pippa’s kittens een inhaalrace zijn begonnen nu ze ook door Bindi gezoogd worden.
Ze verschillen steeds minder qua grootte. Er zijn al wat mensen komen kijken en er zijn al vier kittens uitgezocht.
Het eerste kitten van Bindi gaat naar de oudste dochter van mijn vriendin Manon en gaat Hindoe heten.
Bin’s tweede kitten gaat naar een jong gezinnetje en krijgt de naam Beau.
Bindi’s laatste (Goliath) gaat naar een jong stel en wordt Mac genoemd.
Het cypers- witte poesje van Pippa gaat naar een stelletje en gaat daar Jessy heten. De andere drie van Pippa moeten nog even wachten.
Kitty Schipper 2003

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.