Lentekriebels
Regen, regen en nog eens regen, maar ik voel lentekriebels. Er worden in huis muren geschilderd, behangen en als laatste een nieuwe indeling qua meubel inrichting. Tevreden na een weekend zwoegen hang ik onderuit op de bank.
Al zeg ik het zelf, het ziet er allemaal goed uit.
Drusilla en Kaleb nemen me een en ander niet in dank af, naar nu blijkt. Kaleb verzet zich tegen nieuwe indelingen en laat dit "geurend" weten. Nu is de bank de dupe. In het verleden was dit het nieuwe vloerkleed. Zo volgzaam en onderdanig als hij anders is, zo obstinaat en dwingerig reageert hij bij veranderingen.
Drusilla heeft momenteel eveneens moeite met de verandering. Haar fijne luierplekjes zijn veranderd en haar "zonnebank" onder de drie hanglampjes is niet meer. Dat er speciaal voor haar weer andere fijne, knusse plekjes zijn bijgemaakt, maakt het voor haar niet acceptabeler. Ze loopt geagiteerd door de kamer, van voren naar achteren, uiteindelijk lijkt het er op dat ze haar biezen wil pakken en naar de zolder verhuisd. Ook dat bevalt niet, want daar staat weer een en ander van beneden. Ze drentelt weer kopjesschuddend binnen. Wat een puinhoop heeft het vrouwtje er weer van gemaakt. Begin deze week in de auto naar dierenarts Amanda, had ze ook niet om gevraagd en nu dit weer.
Uiteindelijk vindt ze een plekje, haar "personality" waardig. Moe en toch wat ontreddert legt ze haar hoofdje te rusten. Gelukkig is één ding hetzelfde gebleven, Oma's kast, lekker aan de kast peuteren om de deur open te maken, vrouwtje wordt dan boos, lekker spannend. Dat is hetzelfde, gelukkig!!!
Hanny Prinzen
Geplaatst op: 29 maart 2007.
  
|