Samen collecteren

De jaarlijkse collecte voor de kankerbestrijding komt er weer aan. Nadat de collectebus afgeleverd is, ga ik de klus klaren. Het is mooi weer, 't zonnetje schijnt nog even. Met een beetje geluk tref ik de mensen rond etenstijd thuis, snel op pad.
Zodra ik bij de overburen op de stoep sta, hoor ik getrippel achter me. Sannah is me gevolgd en wacht nieuwsgierig af wat er gaat gebeuren.
SannahDe buren doen open en kijken verbaasd van mij naar Sannah, ja ze wilde mee.
Bij de volgende buur volgt hetzelfde ritueel, blijkt dat Sannah zich daar al eens heerlijk languit op de vloer heeft uitgestrekt. Konden de bewoners wat minder waarderen, blijkbaar geen echte poezenliefhebbers.
Zo gaan we de straat door, Sannah in mijn kielzog.
Tot....., we hebben ook appartementen in de buurt, daar mag ik naar binnen en Sannah niet.
Wanneer ik een poosje later terug kom, zit Sannah midden op het speelveld, luidkeels te mauwen. De buurkinderen wijzen waar ze precies zit.
Met Sannah besproken dat ze toch echt niet mee naar binnen mag omdat niet iedereen poezen leuk vind. "Onbegrijpelijk"!, lijken de ogen in haar koppie te zeggen en ik ben het met haar eens.
We lopen rustig terug naar huis, de collecte voor dit jaar is geklaard, de bus gaat veilig mee naar huis. Ineens schiet er een eekhoorntje voorbij en Sannah rent er vervolgens achteraan om het in de boom te zien verdwijnen.
Het collecteren is naar de achtergrond verdwenen en we gaan weer over tot de orde van de dag.
Heerlijk, het is nog steeds mooi weer (eind september).

Hanny Prinzen
Geplaatst op: 4 oktober 2009.


|








Naar de krabpalen van hoge kwaliteit





Proteq Dier & Zorg verzekering