Aan de mot.
Het is weer een drukke tijd voor deze kater. Mijn jacht instinkt draait op volle toeren en ik moet er soms een slaapje voor uitstellen. U zult begrijpen dat dit voor een kater geen fijne gedachte is. Een kater heeft de nodige slaapjes nodig, dat even voorop. Maar deze zomerse bezigheid is beslist geen verveling.
Nu vraagt u zich af, wat houdt deze kater uit zijn slaap, of bij zijn slaapjes vandaan?
Motten! Van die grauwe vliegende wezentjes, die behoorlijk vervelend gaan doen als ze fel licht of een lampje zien. Ze fladderen onverantwoord op en neer en weten zich geen houding te geven. Dan helpt er maar een ding en dat is: "Aan de Mot!"
 Ik besteed er mening uurtje aan. Voornamelijk in de avonduren en zo af en toe in de morgen.
Het is een heuse klus. Het zijn zulke fladderaars, vaak doen ze net alsof ze dood zijn. Mrrauw!
Als je dan even wegkijkt, vliegen ze er weer vandoor.
Soms lig ik boven op de bank en sla ik ze met een pootbeweging zo uit de lucht. Meestal valt dat nare beest tussen de bank of op de grond. Vaak vliegen ze weg, maar tegen het wegvliegen heb ik nu een oplossing gevonden. Ik eet ze namelijk op.
Ze zijn best lekker hoor, beter als die dikke bromvliegen die maken er tevens nog een vervelend bromgeluid bij ook.
Mijn vrouwtje is blij met deze activiteit, want ze vindt het maar niets deze fladderaars in huis. Maar trekt wel altijd een vies gezicht als ik zo'n beestje lekker verorber - Raar.
Motten zijn trouwens echt stom! Ik kan me geen voorstelling maken wat het nut van een mot inhoudt. Het enige wat ze doen is roekeloos rondfladderen. Zich verstoppen in bloemen en kledingkasten en daarbij het vernielen van kleding door er gaatjes in te bijten.
Ik als kater zou op een stapeltje broeken gaan liggen, dan hebben we nog niet gesproken over een zachte trui. Ik zou er zeker geen gaatjes in kauwen. Misschien dat er wat haartjes op komen of een haakje van mijn scherpe nageltje. Maar ik zal het zeker niet bewust doen.
Nee, die motten vernielen de boel. Ze komen ook alleen als er fel licht brand. Dan vliegen ze overal tegen aan en op. Dan weten ze de weg niet meer zo goed, lijkt het. -Terwijl er genoeg licht is.
U zult me toch wel begrijpen als ik u vertel, dat ik hier helemaal klaar mee ben. Met die motten.
Als ze gevaar ruiken vliegen ze naar een wat hoger gelegen ruimte en dan wordt het voor deze kater wat moeilijker. Maar ik ben niet voor één mot te vangen.
Ik ben een goede springer, sprinter en eter in één! En dat kan maar een ding betekenen .... dat het jachtseizoen in huize van den IJssel weer is geopend. Nu ben ik nog een beetje suf maar vanavond gaan we er weer voor.
"Aan de Mot!" Is mijn motto. Dat geldt dan alleen voor de zomermaanden. Maar dat zou u duidelijk zijn, in de winter zijn er tenslotte geen motten.
Hasta la Vista!
Lekker motten, een heerlijke beleving voor de zomermaanden.
Mrrrauw!
Melanie van den IJssel
Geplaatst op: 1 augustus 2010.

|