Forum
Kattenbak.Het is weer zover. Al moet ik bekennen dat het alweer een hele poos is geleden. Maar vandaag kregen we wederom een abrupt stopteken. Ongelooflijk dat dit mij nu weer treft. Zeker omdat ik zo nodig naar het toilet moet.Ik loop weg van die nare plek en probeer het enkele minuten later nog 'n keer. Maar nee, weer meteen dat stopteken met als gevolg rechtsomkeer. Hé bah! Ik ga het gewoon nogmaals proberen, maar loop nu een andere route misschien dat het me zo wel gaat lukken. Ik kom een stukje korter bij. Maar ook via deze route gaat het gewoon niet lukken. Wat nu? Ik moet nu toch echt heel nodig. Ik ga even liggen op het matje, boven op een stelletje slippers en bedenk hoe het fout heeft kunnen gaan. Waarom moet dit zich iedere keer weer herhalen? Ze weten toch zeker wel hoe ik erover denk?  Ik stap op en zie dat de klep van de kattenbak is verwijderd weer een excuus om het ons gemakkelijker te maken. Ik heb geen keuze en ben nu echt genoodzaakt om mijn behoefte te gaan doen. Heel voorzichtig besluip ik het toilet. Ik bekijk de grote bak, en zie die vreselijk grote witte steentjes. Ik stap met behoorlijke tegenzin over het randje. Oei! Ik trek m'n pootje weer terug. Nogmaals proberen, en ik sta nu met mijn twee voorpootjes in dat vreselijk grote grit. Heel voorzichtig loop ik nog 'n stukje en dwarrel wat door de bak. Ik doe verschillende pogingen, en uiteindelijk is het me gelukt. Wat 'n zit! Wat een vervelende steentjes. Ik spring in één keer uit de bak, en hoop dat ik bij mijn volgende bezoek weer gebruik mag maken van mijn vertrouwde kattenbaksteentjes, die wel heerlijk aanvoelen als je erover heen loopt. Ik ga protesteren! En eis een vernieuwde kattenbak waarin mijn eigen vertrouwde steentjes liggen. Dus ik geef geen kopjes vandaag en zeker geen snoractiviteiten. Ik trek me voorlopig eventjes terug. Ik laat niet met me sollen dat moet ze toch weten en anders ben ik echt genoodzaakt om de volgende keer een drolletje op de mat te deponeren. Laat het duidelijk zijn. Geen veranderingen met grit! Geloof me, de volgende dag was het toilet verschoond en hadden we zoals normaal onze vertrouwde steentjes weer in de bak. Ik kon heerlijk mijn behoefte doen, en er was totaal geen neiging tot stoppen of omlopen. In tegendeel. Ik heb uitbundig gegraven en zelfs een beetje over de rand geschept. Ik was er helemaal gelukkig mee. Protesteren heeft dus zijn muizen afgeworpen en weet je wat ze zei: "Sorry James. Maar het grit was gisteren op in de winkel" Geloof jij het? Er bestaat ook nog zoiets als voorraad. Gelukkig ben ik een kater die snel vergeet, en natuurlijk heb ik alweer de nodige snorbeurten uitgedeeld. Maar het feit dat ze geen grit meer hebben verbaast me nog steeds. Mrrrauw! 
Melanie van den IJssel
Geplaatst op: 31 mei 2010.   |
