Zebra's in de tuin.

Enkele dagen geleden kwam ik spontaan in de verleiding om te denken dat zebra's helemaal niet van zulke grote dieren zijn. Naar mijn idee waren het hoefdieren en behoorlijke zenuwpezen, nogal schrikachtig en vooral gestreept in de kleuren zwart en wit.
Ik keek er altijd een beetje tegenop. Want ze kunnen toch een aardig sprintje maken en ze zijn altijd met een groepje.
Toch kreeg ik enkele dagen geleden een geheel vernieuwd beeld.

Als ik u nu vertel dat mijn personeel zes zebra's heeft aangeschaft, zult u vast een beetje raar opkijken. (Dat deed ik namelijk ook.) Het zijn drie mannetjes en drie vrouwtjes. Drie paartjes dus.
Ze begeven zich bij ons in de tuin, op enkele meters van ons verblijf.

Mijn personeel is druk in de weer geweest om een geschikt hok voor ze te maken. Je weet wel een hok van hout en gaas. Zodat ze zich helemaal tuis voelen.
Ik heb alles geobserveerd vanaf een afstandje en ben zelfs op de grote zuil in de tuin gaan zitten om het nog beter te kunnen overzien.
Ze zijn enkele dagen bezig geweest, en het resultaat mag er zijn.
Alleen het hok is wel erg klein naar mijn idee, zes zebra's dat gaat nooit passen! Misschien dat ze de garage erbij betrekken? Maar zelfs dan zou het krap zijn.

Mijn vrouwtje was helemaal in haar sas toen ze met het baasje de zebra's gingen ophalen.

Na een poosje komt mijn vrouwtje met een klein kooitje in haar handen door de poort.... Jonkies? Nee!
Nee, dat kan toch niet? Zo'n klein kooitje dat is maar raar. Na wat handelingen gedaan te hebben, werd het kleine kooitje in het grotere hok geplaatst en opeens vlogen er acht kleine vogeltjes in de rondte. Van links naar rechts en van tak tot tak.
Ik werd een beetje nerveus van al die activiteiten en dat gekwebbel. Ik zat alles van heel dichtbij te bekijken en op het plankje voor het gaas speelden ze haasje over en pikten in een bakje met steentjes. Ze hadden het reuze gezellig zo te zien.
Ik vond het allemaal erg spannend. Mijn staart wilde maar niet tot stilstand komen en mijn hoofdje ging alle kanten op. Ik kon het bijna niet bijhouden! Zes zebra's heb ik geteld en twee duifjes zoals Victor en Eva, alleen in een kleiner formaat. De duifjes kroelen ook heel erg lief en zitten lekker rustig op hun tak. De zebra's zijn behoorlijk actief, en ze zijn mooi van kleur. Ze eten veel en nemen graag een bad.

Het is een geheel nieuwe bezigheid, en iedere keer verbaast het me weer dat ik me zo heb vergist in zebra's.

Zo af en toe gebeurt het nog eens dat mijn jachtinstinct omhoog komt. Op de een of andere manier worden mijn ogen dan wat groter, gaan mijn oren naar een lig positie en slaat mijn staart als 'n gek op en neer.
Dan zou ik heel graag zo'n kleine zebra willen vangen, hem ontdoen van zijn veertjes en hem heerlijk opsmikkelen. Zelfs nu schrik ik weer van mijzelf. Want ik heb al een hele poos geleden met mijzelf afgesproken dat ik geen levend vlees meer eet. Alleen fladderende en zoemende insecten. Oh ja, en de heerlijke maaltijden in de vorm van droge brokjes en natvoer. Maar dat zult u vast wel begrijpen.
Maar nee, geen zebra's. Ik vind ze veel te leuk. Ze zijn een vooruitgang voor de hele tuin. En het is erg gezellig.

Waar zijn die zebra's nu?Ik maak er iedere dag even tijd voor, ga even bij ze langs en kwebbel met ze mee. Alleen de gespreksstof is wat ingewikkeld voor katers. Zeker als ze het hebben over haasje over, graszaden en maagkiezels.

Ik heb mijn eigen plekje boven op de zuil in de tuin, waar ik aandachtig alles kan bewonderen.
Zelfs als ik binnen ben voor het gebruikelijke dutje, hoor ik ze roepen, hoor ze vergaderen en spelen.
Alleen de duifjes houden zich wat rustig, die vinden alles oké. En doen nooit ergens moeilijk over. Ze hebben hun eigen plekje gevonden, meestal is dat in de zon.

Omdat ik zo nu en dan even geniet van mijn rust is mij een onderwerp ter ore gekomen.... Uitbreiding!
Mijn personeel wil het hok waar mijn zebra- en duivenvriendjes in wonen uit gaan breiden. Zodat ze wat meer ruimte krijgen. Ik hoor mijn vrouwtje nog zeggen: "Dat zou mooi zijn, dan hebben de zebravinken en de duifjes wat meer vliegruimte..." Ziet u het goed? "Vinken, Zebravinken".
Gekleurde vogeltjes, liefdevol en bijzonder gezellig. Sociaal en goed gehumeurd.

Volgens mij begint mij iets te dagen. En zat ik niet helemaal verkeerd bij het idee van een zebra. De zebra's die in onze tuin wonen zijn zebra's in vogeluitvoering.
Ze hebben zelfs enkele punten gemeen met de echte grote zebra. Ze leven in groepjes en hebben zelfs wit met zwarte streepjes, al is dat bij de mannetjes zebravink alleen maar op zijn wangetjes. Maar toch!
Ze hebben geen hoefjes, maar zijn wel een stukje vriendelijker dan de echte grote zebra.

Ik mag me dan een beetje hebben vergist, maar zeg nu zelf? Het was ook een beetje verwarrend, zeker als rode kater zijnde. Ik had geen idee dat er meerdere soorten zebra's waren.
Maar ik ben nu zebratrots dat ik het weet, en helemaal omdat ik nu zes van deze leuke en vrolijke vogeltje als mijn vriendjes mag beschouwen. Want dat heeft niet iedere rode kater.

Sinds de komst van deze leuke kwebbelende vogeltjes is het een gezellige boel geworden, niet alleen buiten maar ook binnenshuis.
Als kater geniet ik ervan. En het heeft ook een voordeel.... Ik val zelfs sneller in slaap, daar had ik dan wel geen moeite mee, maar nu met zulke leuke vogelgeluidjes gaat het nog beter. En is het zelfs plezierig wakker worden.

Het is maar wat leuk die zebravinken.

Mrrrauw! James de kater



Melanie van den IJssel
Geplaatst op: 1 september 2010.





|








Naar de krabpalen van hoge kwaliteit





Proteq Dier & Zorg verzekering