Mila en John deel 101-11-2009Ik zal me eerst even heel kort voorstellen. Mijn naam is John, 39 jaar oud, opgegroeid met dieren op het platteland (schapen, vogels, honden enz.), motorrijder en als beroep onderhoudsmonteur. Hobbys, de motor uit 1976 en de auto uit 1989. Voor de gezelligheid een beetje in de sportschool. Woon zelf in een flat, nog altijd gek met dieren, sorry altijd gek van honden (en dan vooral boxers) geweest maar dat past gewoon niet in een flat op 3 hoog. Een tijdje geleden vroegen goeie vrienden aan mij of ik geen kat zou willen. Mijn eerste reactie was: nee! Daar toch een tijdje over na zitten denken en beetje bij beetje begon het mij toch steeds leuker te lijken weer een huisdier te hebben. Qua verzorging is een kat makkelijker als een hond (tja werk ook gewoon overdag, kan niet even terug naar huis om het dier uit te laten). De vrienden waar ik de poes van overneem en ik heel goed. Ze hebben zelf 7 katten maar dat werd hun teveel dus ze hebben er nu in totaal 2 uit huis geplaatst bij goeie gezinnen en de 3e komt dus bij mij. De poes kent me al en als ik daar ben, ligt ze ook regelmatig gewoon op schoot heerlijk te knorren of te plagen. Ze hebben daar ook een opa kat van 21 jaar. Volgende week zondag is het een feit, dan ga ik haar ophalen. In die tussentijd kan ik hier mooi de 2e slaapkamer katvriendelijk maken (nou ja lees maar, dat het haar stekje wordt). Ik begin rustig met de basis bestandelen. Dus eerst een eenvoudige krabpaal, 2 kattebakken en diverse speeltjes. Er hangen ook boekenplanken met boeken. Altijd leuk om lekker hoog te zitten. Een lekker warm mandje dat ik eerst op 50 cm hoogte zet en op de vloer gewoon een knuffelhoekje met wat oude handdoeken waar ze zich eventueel in kan verstoppen. Ik ga zelf krabpalen maken voor de poes met op diverse hoogtes plekjes voor haar. Maar als ze lekker slaapt boven de Suske en Wiske collectie is het ook prima. Over de poes is nog niet zoveel te vertellen, behalve dat ze goed opgevoed en kattenbak zindelijk is. Het is een echte binnenkat, dus dat komt heel goed uit. Ze is 1½ jaar oud. Heeft alle spuitjes gehad en krijgt voordat ze met me meekomt nog een vlooienbehandeling en een wormenkuur. Het is een echte knuffelaarster. Ze is nog niet gesteriliseerd, maar als ze hier 3 maanden is (mits ze goed gewend aan de nieuwe omgeving) dan laat ik haar wel steriliseren. In het allereerste begin zal ze als ik niet thuis ben zich moeten vermaken op de kattenkamer, als ik thuis ben krijgt ze overal toegang, uitgezonderd de slaapkamer.
02-11-2009 Ik snap dat het voor Mila straks een hele overgang gaat worden. Van de drukte die ze gewend is om haar heen, naar de rust die ze hier heeft. Met opzet heb ik niet direct 2 katten genomen, aangezien ik ook eerst moet kijken hoe dit mij allemaal gaat bevallen. Met de huidige eigenaren van Mila heb ik afgesproken, dat als het helemaal niet mocht gaan, vanuit Mila's kant of van mijn kant, ik haar dan na 3 maanden nog terug mag brengen. Het belangrijkste is natuurlijk dat ze zich hier bij mij thuis gaat voelen en geen problemen heeft. Metterijd komt er misschien wel een 2e 2e kat bij, maar dan wel volgend jaar ofzo. Mila moet dan wel de baas zijn hier in huis. Bovendien vind ik het noodzakelijk dat ze dan ook gesteriliseerd is. We kiezen dan voor een wat jongere kat, zeg 4 tot 8 maanden. Ook hier heb ik over nagedacht. Een kitten heeft veel aandacht nodig en dan kan Mila mooi een deel van de opvoeding voor haar rekening nemen. Want ze heeft zelf een heel goede opvoeding gehad e hopelijk brengt ze dat dan over op het broekie. Maar eerst laat ik Mila hier zien waar ze heerlijk mag krabben en waar de bak staat. Ik zal haar ook heel rustig benaderen en als ze de eerste paar dagen de bak niet goed gebruikt, vind ik dat ook niet erg, maar ze moet wel leren netjes op de bak te gaan. Ik heb al het een en ander gelezen hoe eigenzinnig katten zijn, dus ben benieuwd. Verder laat ik het aan Mila over of ze bij me komt als ik thuis kom. Zo gauw ik thuis ben, heeft ze overal toegang uitgezonderd de slaapkamer. Mocht ze zich heel erg zielig voelen of eenzaam voelen 's nachts, dan mag ze de eerste tijd in de reiskooi op de slaapkamer. De slaapkamer blijft bij mij voor de mens ondanks dat ik gewoon gek met dieren ben, wat voor dier het ook is. Wat bij mij ten allen tijde voorstaat is het welzijn van het dier. Ik heb ook wel eeens gedacht een asieldier te nemen. Maar ik ben bang dat ik een dier met een "achtergrond", niet genoeg aandacht kan geven. Ik woon alleen, heb een full-time baan, vandaar. Daarom heb ik ook gekozen voor een bekende poes. Bij de eigenaen kom ik al geruime tijd over de vloer. Ze zijn supergek met hun poezen. Dat moet ook wel want ze hebben een opakat van 21 jaar rondlopen. Ik heb geïnformeerd naar de kattenbakvulling en het eten en dergelijke wat Mila gewend is. Dat worden dus allemaal vertrouwde geurtjes voor haar. Ze krijgt ook nog een "geurlappie" mee voor de eerste paar dagen dat ze hier bij mij is.Het zal allemaal vast goedkomen hier.Schijnbaar kan Mila niet wachten deze kant op te komen, ze zat vandaag al in een verhuisdoos te miauwen, zo van: "wanneer komt die me nu ophalen". 05-11-2009 Het zal misschien raar klinken, maar ik begin nu al de kriebels te krijgen. Ik zal me hier al redelijk aan de situatie moeten aanpassen. Zoals: de vaat niet een dag laten staan en dat soort zaken. Dus proberen altijd alles op te ruimen. Haar plekje is al bijna klaar, de basis in ieder geval. De komende tijd haar eigen plek helemaal af maken. Binnenkort dus op zoek naar een plek waar ik aan sisaltouw kan komen enz. 07-11-2009 Ja hoor. Mila heeft haar nieuwe personeel inderdaad al flink aan het werk gezet. De kamer die nu de kattenkamer is geworden, was voor mij dus een vrije 2e slaapkamer. Daar heb ik in de afgelopen 10 jaar heel wat zooi neergezet, zo van: dat komt misschien nog van pas. Afgelopen week dus al diverse keren met de auto naar de vuilstort gereden. Tegelijk grote opruiming gehouden. Morgen ga ik haar ophalen. Hopelijk is ze tevreden met wat ze hier gaat krijgen. Ze zal in ieder geval lekker veel aandacht kunnen krijgen, als ze dat wil. Vanavond nog 2 planken bekleed met stof. Hopelijk leest ze dit allemaal niet mee. Als een kat in huis me allemaal goed bevalt, zal ik niet vreemd staan te kijken als op een gegeven moment kat nummer 2 bij mij in huis komt. 08-11-2009 (middag) Ze is hier gearriveerd, hoor. Ze zit nu nog een beetje angstig in haar reiskooi te kijken. Het luikje heb ik eraf gehaald en de deur van de kattenkamer dicht gedaan. Over een uurtje of 2 ga ik wel even heel voorzichtig kijken of ze er al uit wil komen. Misschien is ze er dan al uit. De kattebak en een mandje staan er ook al. En uiteraard ook eten, drinken en speeltjes. Het is dus eventjes rustig afwachten. 08-11-2009 (avond) Ze ligt nog steeds in de reiskooi. Eerst lag ze helemaal achterin en bekeek me met die hele grote ogen, Om de 2 uur ben ik gaan kijken en dan een minuut of 10 in de kamer geweest, De eerste 2 keer keek ze alleen maar naar me en bleef heel stilletjes liggen. Zonet weer even gekeken en ze lag nu al een heel stuk verder naar voren in het kooitje. Wat meer aandacht gegeven en gekletst tegen haar. Ze laat zich aaien, en dan zie je dat de oogjes bijna dichtvallen. Ze is nog steeds heel rustig en dus helemaal niet onder de indruk van wat er vandaag allemaal is gebeurd. Ze ademt heel rustig. In de reiskooi ligt een heerlijke handoek. Die had ik er vanmorgen al ingelegd toen ik haar ging ophalen. Vanavond in haar kamer de verwarming ook even wat hoger gezet om haar te verleiden uit de kooi te komen. Over een uurtje ga ik nog een keer kijken en daarna doe ik het licht uit. Hopelijk is ze morgenvroeg haar reiskooi uit. Tja en dan moet ik naar het werk. Wie weet lligt ze vanmiddag heerlijk in het raam te ontdekken wat er toch allemaal gebeurd. 09-11-2009 (avond) Vanmorgen een uur eerder opgestaan. Ik was er dus al om 05.00 uur uit om even te kijken hoe het met Mila was. Ze was uit de reiskooi en lag heerlijk voor het raam. Toen ik het licht aandeed, keek ze me verschrikt aan met van die grote ronde ogen, maar bleef wel lekker liggen. Ik ben toen ook niet in de buurt van haar geweest. Het etensbakje en drinkenbakje gecontroleerd. Ze had in ieder geval al lekker van de brokjes zitten te smullen. Met een schuifmaat had ik opgemeten hoeveel mm het water van de rand af stond. Ik kon dus ook zien dat ze gedronken had. Ook de kattenbak geïnspecteerd. Madam was flink bezig geweest, vond 3 behoorlijke grote harde bolletjes wat volgens mij dus urine is geweest en 2 behoorlijke hoopjes (mooi vast). Ik heb dus een goed opgevoede poes in huis. Hierna heb ik nog 40 minuten bij haar gezeten en gepraat en gekeken of ik al wat interesse kon opwekken voor de diverse speeltjes. Vanmiddag bij thuiskomst eerst de kattenbak weer schoongemaakt. Er lag weer heel wat in. Ze had ook weer gegeten; van het water was ik niet zeker. Dus hier wat beter op proberen te letten. Nog even een half uurtje bij haar gezeten en weer met haar speeltjes gespeeld (ja, ikke dus en niet Mila). Vers voer en vers water neergezet en nog een soepkom met water in de buurt van de plek waar ze op dit moment veel ligt (voor het raam dus). Om 20.00 uur weer naar haar toe gegaan en gewoon een half uurtje in de kamer gezeten. We keken dus beiden de kat uit de boom. Uiteindelijk heb ik zelf de stoute schoenen maar aangetrokken en ben rustig naar haar toe gegaan. Al pratend begon ik haar te aaien. Op die manier zal ze snel aan mijn stem wennen. Na een minuut of 5 denk ik ineens: hé, wat hoor ik? En ja hoor: madam begint te knorren en nog even later gaat ze staan, trekt de rug op, de staart gaat omhoog en ze gaat nog harder knorren. Terwijl ik haar aai loopt ze richting de soepkom met water en wil beginnen met drinken. Dus ik denk: laat haar maar even. Ze kijkt me met ogen van: "hé personeel, doorgaan met aaien, want dat vind ik lekker". Ik begin dus weer met aaien en ja hoor ze begon meteen te drinken. Ze vond blijkbaar dat ik het goed deed, want even later kreeg ik ook al wat kopjes van haar. Zo zijn we nog ongeveer een half uurtje doorgegaan. Toen haar weer met rust gelaten. De deur van haar kamer staat open, dus als ze wil kan ze zo richting de woonkamer komen. Een uur later weer een aaihalfuurtje en een schoudermassage wat veel geknor opleverde. Het voerbakje was bijna leeg dus madam lust ook graag lam (dit zijn van die zakjes, 12 in een pak eigen merk, 3 verschillende smaken, c1000). 's Morgens zet ik een afgemeten hoeveelheid brokjes voor haar klaar en dan op dit moment ook eigen merk van de c1000 en dan speciaal voor de binnenlevende kat. 's Avonds nog zo'n zakje (heb de brokjes er wel op afgemeten dat ze nog zo'n zakje krijgt). Kattensnoepjes is ze ook gek op, daarvan heeft ze er vanavond ook nog eentje gekregen. Hopelijk begint ze binnenkort met de rest van het huis te verkennen. Foto's maak ik nu expres niet. Ze zou zo maar heel erg kunnen schrikken van de flitser en dat zou het net opgebouwde stukje vertrouwen kunnen vernietigen. Ik voelde me trouwens super hoor toen ze ineens begon te knorren. We komen er samen wel doorheen! John
|








We kiezen dan voor een wat jongere kat, zeg 4 tot 8 maanden. Ook hier heb ik over nagedacht. Een kitten heeft veel aandacht nodig en dan kan Mila mooi een deel van de opvoeding voor haar rekening nemen. Want ze heeft zelf een heel goede opvoeding gehad e hopelijk brengt ze dat dan over op het broekie. Maar eerst laat ik Mila hier zien waar ze heerlijk mag krabben en waar de bak staat. Ik zal haar ook heel rustig benaderen en als ze de eerste paar dagen de bak niet goed gebruikt, vind ik dat ook niet erg, maar ze moet wel leren netjes op de bak te gaan.
Daarom heb ik ook gekozen voor een bekende poes. Bij de eigenaen kom ik al geruime tijd over de vloer. Ze zijn supergek met hun poezen. Dat moet ook wel want ze hebben een opakat van 21 jaar rondlopen. Ik heb geïnformeerd naar de kattenbakvulling en het eten en dergelijke wat Mila gewend is. Dat worden dus allemaal vertrouwde geurtjes voor haar. Ze krijgt ook nog een "geurlappie" mee voor de eerste paar dagen dat ze hier bij mij is.Het zal allemaal vast goedkomen hier.

