Mila en John deel 2

10-11-2009
Mila aan het woord.

Zo zeg vanmorgen geschrokken hoor, m'n personeel weer zo vroeg op m'n kamer, snapt die niet dat ik ook eerst lekker uit wil slapen. Tja, dat personeel vroeg eruit moet om de kost te verdienen heb ik niks mee te maken. John (ja zo heet m'n personeel) was weer blij om te zien dat ik weer lekker aan het graven was geweest in de kattenbak. Dat vond ik maar vreemd hoor. Ik was wel heel blij dat hij de boel netjes verschoonde. Alle kwalijke reukjes weer weg, want ik had vannacht weer lekker huis gehouden op de bak.

Vannacht ook nog honger gekregen. Gelukkig lagen er nog brokjes in m'n bakje. Vanmorgen heb ik lekker vers water gekregen en een bak vol met brokjes. Die heb ik in de loop van de dag lekker opgepeuzeld. En ook weer lekker op de bak gezeten. Wel fijn dat hij van mijn ex-personeel nog een zak kattenbakvulling meegekregen had waar ik aan gewend ben. Volgens mij neemt hij me een beetje in het ootje, want ik zag ook ineens ander vulling erdoor ziten. Maar die is ook wel fijn, dus maar gedaan alsof ik niks in de gaten had.

Vanavond een groot avontuur meegemaakt. John dacht van: laat ik nu Mila het hele huis maar eens laten zien. Dus mij eerst op het gemak gesteld en veel geknuffeld. Dat vond ik wel erg lekker hoor en toen kwam het grote avontuur. Ik ging mee op de arm en heb een tour door het hele huis gehad. Nou vond ik dat best een beetje eng hoor, maar heb me gedragen als een grote poes. Dus toen hij op de bank zat met de tv aan, heb ik me even 5 minuten ingehouden en ben toen heel even op onderzoek geweest. Vond het toch erg eng, dus ben ik in een hoekje gaan zitten en heeft hij me weer terug gebracht naar m'n eigen kamer. Pfjew, even rust weer.
Een poosje later deed hij het nog een keer. Oeh, vond het nog erg spannend, maar toch even aan de planten geroken (ja allemaal op zijn arm hoor). Een mooie balkondeur gezien, daar kan ik binnenkort vast heerlijk naar buiten kijken. Daarna heeft hij me weer terug gebracht. John had blijkbaar ook wel door dat ik het nog allemaal een beetje eng vond.
Lekker uitrusten
Nu wil ik dat hij me weer komt halen of in iede geval aandacht komt geven, dus ik loop te mauwen en sloof me uit. Maar het personeel wil niet komen. Goed personeel is tegenwoordig ook zo lastig te vinden! Nou ja, wie weet ga ik zometeen zelf wel heel voorzichtig op verkenningstocht, want wil toch wel lekker veel aandacht hoor.

Tjonge, die brokjes vind ik heerlijk, maar zo'n zakje met kip is ook wel erg lekker, alles opgegeten Nou ik ga nog even kijken of ik John nog kan verleiden met m'n gemiauw en anders straks lekker slapen boven op die lekkere warme beklede plank vlak boven de radiator. Mijn favo plekje op dit moment.

11-11-2009 ochtend
John aan het woord.

Einde van de maand ga ik op zoek naar sisaltouw. Helaas hier in de buurt geen Hornbach, maar wel een welkoop en dergelijke. Via internet heb ik ook al wel een leuk adres gevonden voor sisaltouw.
Dan gaan we binnenkort beginnen aan haar persoonlijke krabpaal. Heb nu een kleine krabpaal hier staan (das voor noodeven) en een krabplank aan de muur in de woonkamer vlakbij de deur gemonteerd. Daar heb ik haar al overheen laten gaan tijdens de rondleiding van gisteren, met haar voorpootjes.

Het is wel een verleidster hoor, want vanavond toen ik lekker met haar bezig was, moest ik haar al over haar buikje heen kroelen, heerlijk vond ze dat.

De eerste 2 nachten is ze alleen op de kattenkamer geweest, met de deur dicht. Vanavond laat ik de deur van de kattenkamer open en heeft ze als extra toegang tot de gang. Dan kan ze op haar gemakje de gang verkennen als ze wil.

Speeltjes kijkt ze nog niet naar om. Het meeste wat de dame eist is aandacht en die krijgt ze ook. Alleen ik reageer natuurlijk niet elke keer als ze gaat liggen miauwen.
Volgens mij houd ze me ook voor de gek hoor. Ik heb in de ene hoek van de woonkamer de pc staan en dan hoor ik haar eigenlijk heel dichtbij mauwen, net alsof ze aan de andere kant van een deur staat (de woonkamer heeft 2 ingangen, de ene deur is altijd dicht en de andere deur staat altijd open, uitgezonderd dan vannacht; dan gaat die deur ook even dicht.) Als ik da even later opsta, ga ik even kijken en dan ligt ze gewoon op de plank boven de radiator, naast het heerlijke warme mandje waar ze nog niet naar omgekeken heeft.

Ik ga zelf nu ook zo de binnenkant van mijn ogen bekijken. Heb net nog even gekeken en de kattenbak weer opgeruimd. Daar lag weer heel wat in en dat was dus de 3e keer voor vandaag.
Ik ben benieuwd of ik vannacht gemauw hoor voor de slaapkamerdeur. Ze doet het gelukkig geweldig zover ik het kan inschatten.

Mijn stenen soepkom kan ik wel afschrijven, want dat is toch haar favoriete drinkensbakje geworden. Het gekochte bakje voor drinken kijkt ze niet meer naar om.

11-11-2009 net thuis van het werk
Zo zeg, ik moet even bijkomen van de schrik.
Vandaag Mila voor het eerst toegang gegeven tot de woonkamer, de gang, en haar eigen kamer uiteraard.
Ik kom best een beetje gespannen binnen denkend: "hopelijk heeft ze alles heel gelaten".
Dus ik kijk in de woonkamer: O, alles ziet er nog prima uit. Kom in de kattenkamer, geen Mila te zien. Ze is in ieder geval wel op de bak geweest, maar ze heeft vandaag niks gegeten. Mila is nergens te bekennen.
Dus ik ging haar roepen, hoor niks, ook geen miauwen. Dan maar rammelen met de bak met brokjes erin, ook helemaal niks.
Als er maar niks is gebeurd, denk ik.
Overal gekeken, in elk hoekje en gaatje onder de banken en noem maar op. En haar naam maar roepen. Ik hoor helemaal niks en word steeds bezorgder. (ja ik weet het, ben op dat moment een beetje overbezorgd maar goed.)
Ik dacht dat ik in elk hoekje gekeken had. Dus een beetje in paniek denk ik: zou ze me dan toch net door de voordeur geglipt zijn? Dus gauw de sleutels weer gepakt en het hele trappenhuis onderzocht; ook geen spoor.
Kom weer binnen en begin weer te roepen en hoor ik een heel klein miauwtje.
Zat ze onder een lage tafel achter een rieten papiermand, en kon er volgens haar niet tussenuit komen denk ik. Ze deinsde een beetje achteruit toen ik haar er tussenuit wou halen. Gelukkig kon ik haar toch makkelijk oppakken en heb haar toen heel veel geknuffeld. Volgens mij voelde ze hoe zeer mijn eigen hart tekeer ging van de stress.
Gelijk al het water ververst, verse brokjes neergezet, en haar nog even een tijdje aangehaald.

Ze at net al weer wat brokjes dus ik denk dat ze wel trek heeft, hopelijk gaat ze ook even lekker drinken. Kom nu zelf ook weer tot rust.

Trouwens even uitleggen waarom ik toch zo geschrokken was.

Vannacht had ze dus toegang tot de gang erbij. Vanaf 03.00 uur vannacht tot 05.00 uur vanmorgen heeft ze lopen miauwen enz. Ze voelde zich dus blijkbaar alleen. Toen ze even rustig was ben ik heel even wezen kijken of alles wel goed was. Dat was zo, dus ik ben weer naar bed gegaan en klaar dacht ik. Maar 10 minuten later begon ze weer te miauwen. Ik denk: oke niet op reageren en klaar.
Vanmorgen was ze behoorlijk obstenaat. Voor mij was het duidelijk dat ze haar kattenvriendjes miste. Was ook wat moeilijker aan te halen enz. Ze had wel aandacht voor het raam waarin ze een weerspiegeling van haarzelf zag. Dus kreeg ik het idee dat ze naar haar kattenmaatjes aan het miauwen was, in de hoop dat die zouden komen.
Ik dacht: weet je wat, ik neem de gok vandaag en geef haar ook toegang tot de woonkamer als ik naar het werk ga. Dan is het voor haar weer een ontdekkingsreis en is ze lekker bezig.
Ik had me er al op voorbereid dat ik een gesloopte bank zou zien, of een plant die omvergetrokken was en blaadjes van de plant her en der door de woonkamer te zien liggen (had ik niet erg gevonden, de bank komt over een half jaar toch een nieuwe voor), maar dan had ze zich in ieder geval vandaag even kunnen uitleven.
Voor de zekerheid van alle elektrische apperatuur de stekker uit het stopcontact getrokken voor het geval dat ze proefbijtjes op de kabels ging doen. Asbakken in de keuken gezet en zo maar verder.
Ik werk van 07.15 uur tot 16.15 uur. Ik ga altijd met de fiets en dan ben ik met 20 minuten thuis, dus ze is ongeveer 9 uur alleen overdag. Dan kan een kat natuurlijk heel wat uitrichten.
En dan blijkt dus ook dat ik wel jonge honden en hun hondekwaad gewend ben, want die kunnen je hele huis slopen maar liggen dan met van die trouwe hondenogen je heel zielig in de mand aan te kijken, zo van: baas ik was het niet!
En nu zag ik niks en denk: dat valt me mee. Maar toen richting kattenkamer en ik zie dat er bijna geen voer is gegeten, slechts 1 drol in de kattenbak (terwijl er anders diverse plasjes en drollen in liggen, en voerbak bijna altijd leeg is). En dus geen Mila, en totaal geen reactie van haar.

Gelukkig is alles weer goed nu, maar pfff wat was ik even bang dat er wat gebeurd zou zijn waardoor ze bekneld was geraakt, of erger. De opluchting was ook des te groter toen ik haar eindelijk weer vond in goeie gezondheid na een half uur zoeken.

Midden in de nacht van 11-11 op 12-11
Zonet nieuwe doorbraak meegemaakt.

Mila liep weer aandacht te vragen, haar opgepakt uit de poezenkamer, en ja hoor. Ik kon rustig achter de pc gaan zitten met de dame in de armen en ze begon heerlijk te spinnen. Weer een brug overwonnen.
Ze heeft even heerlijk 10 minuten in m'n armen gelegen en toen vond ze het mooi geweest Ze sprong uit m'n armen en in plaats van rennen, wandelde ze nu naar de kattenkamer, met de staart omhoog alsof ze nu wil zeggen: dit is vanaf nu MIJN huis begrepen??
Even mevrouw achterna gelopen. Ze heeft nog 2 leuke dingen ontdekt, maar madam was verder blijkbaar ook moe.
Hè hè personeel ook even rust.

12-11-2009 avond
Lijkt me geweldig hoor als de poes zoveel aandacht gaat vragen hier, ze mauwt hier nu ook al weer. Wil weer aandacht maar ben er net 10 minuten weg. Mevrouw moet maar uit zichzelf deze kant op gaan komen. Dat neemt echter niet weg dat ik straks wel weer lekker naar haar toe ga als ze weer even aandacht wil.

Vandaag was ze weer heel even zoek. Heb heel even gezocht en haar snel gevonden, toen ik wist waar ze lag (en jawel weer heerlijk in de huiskamer, nu verstopt onder een bodywarmer die ik nog op een verhoging op de vloer had liggen). Ik heb haar lekker met rust gelaten.10 minuten later vond ze het toch weer fijner om richting de kattenkamer te gaan.
Ze had vandaag wel heerlijk veel gedronken en niet zoveel brokjes gegeten, maar het voer van vanavond was een uur later al bijna voor de helft op.

Er gebeurt hier, terwijl ik dit aan het typen ben, net heel wat moois zeg. Madam komt op haar gemak de woonkamer inlopen. Woeiii, wat ben ik trots op haar. Nog even en ik ben echt huurder van haar woning geworden.

Ja hoor madam vind het nu nodig om tussen de planten in de woonkamer te gaan liggen en om aandacht te gaan vragen, ohw wat ben ik toch trots op Mila.
Ik zag dat ik mijn pennenetui nog los had liggen, maar die zit uiteraard ondertussen ook gewoon dicht.
Wat eenheerlijk gevoel zo.

Ze heeft de speeltjes ontdekt. Het was even een racebaan hier in de kattenkamer. Ze schoot alle hoeken van de kamer in druk in de weer met een balletje.

Ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Soms heeft een kat veel langer nodig om uit een beschermde kattenkamer te durven komen. Nu weet ik wel dat dit een begin is, maar ik vind dit een heel groot begin en ik heb gewoon een stoere, zelfverzekerde poes in huis.
Ik had trouwesn ook niet verwacht dat ik zo snel zo hotel de botel van haar zou zijn. En ik ben er ook achter dat een kat toch ook best veel verzorging en aandacht nodig heeft, vooral als ze in haar eentje is.

Ik sta elke morgen een uur eerder op (en dat blijf ik ook gewoon doen doordeweeks) om de kattenbak schoon te maken en de drinkbakjes enz. te verschonen en af te wassen (heb nu in totaal 4 plekken waar ze wat kan drinken als ze wil). En even Mila heerlijk veel aandacht geven, zodat ze er e tegen kan. Ik zal haar nog wel duidelijk moeten gaan maken dat zondag de uitslaapdag is voor het personeel.
Mijn avondritueel is al helemaal omgegooid.
Voorheen was dat: thuiskomen, even een koud pilsje uit de koelkast, een half uurtje bankhangen en dan aan het eten beginnen.
Dat is nu geworden: thuiskomen, kattebak uitruimen, Mila zoeken, alles verder verschonen, kijken of ze aandacht wil en dan na een uur ga ik pas aan me zelf denken, hahaha. En dan omdat ik toch altijd laat naar bed toe ga (zo rond 0.00 uur) nog even de kattenbak weer uitruimen voordat ik naar bed ga, zodat Mila 's nachts ook een schone bak heeft.

Als dit zo verder blijft gaan, dan weet ik nu al wel zeker dat er nog een 2e poes bijkomt., als speelmaatje (hopelijk gaat dat dan klikken). Mila moet dan al wel gesteriliseerd zijn.

13-11-2009 vroeg in de avond
Na al het positieve nieuws nu even wat negatief nieuws. Ik heb het even verbruid bij Mila denk ik. Wat is het geval.
Vanmiddag was ik al vroeg thuis, dus eerst Mila aandacht gegeven enz... de bak en voerbak enz. allemaal weer schoon en vers eten.
Zit ik achter de computer, springt ze op en komt op schoot. Tot nu toe alles prima. Ze was lekker speels en rebels en springt weer naar beneden, bedenkt zich en springt direct weer omhoog. Op dat moment was ik net mijn benen aan het verplaatsen en hoe het uiteindelijk ging weet ik niet meer, maar het uiteindelijke resultaat was dat ze even boven op de radiator zit, uitglijdt en achter de radiator terecht kwam.
Direct angstig gemauw, ze zat echt klem tussen muur en radiator. Achter die radiator loopt nog een leiding richting de volgende radiator, dus ze kon niet met de pootjes op de grond komen. Eerst geprobeerd of ik haar heel voorzichtig omhoog kon krijgen, dat wou een klein stukje, maarjah madam was in paniek dus werkte volledig tegen. Uiteindelijk moest de plank dus weg waar mijn computer en monitor enz. op staat. En die zit weer vast aan de muren. Moest dus naar de garage om gereedschap te halen. Naar beneden en weer naar boven gerend, pc weggehaald, monitor weggehaald en toen kon ik de plank dus verwijderen. Dit ging met redelijk kabaal gepaard. De plank zit klemgeslagen tussen 2 muren en daarna vastgeboord. Madam zat klem met al dat lawaai en was dus heel erg angstig. (heb wel heel veel gepraat tegen haar hoor).
Toen de plank weg was kon ik er met de armen net tussen en zo Mila pakken. Dat ze angstig was dat weet ik wel zeker, want heb flinke schrammen aan m'n onderarmen, dankzij Mila. Ik heb haar bevrijd, naar haar kattenkamer gebracht en daarna verder met rust gelaten. Het hartje klopte als een gek .
Toen ik een uurtje later even ging kijken, zat ze gelukkig een hapje te eten.

Ondertussen is ze wel weer in de huiskamer, maar laat geen miauw horen en zit ze op de rietenmand en onder de lage tafel. Ze heeft dus een veiliger plekje opgezocht.
Het gaat vast weer goedkomen, maar wel even een terugval dus.

Terwijl ze in de kattenkamer was heb ik al bedacht hoe ik dat in de toekomst kan verhinderen. Dus er wordt net achter de radiator een plankje tussen gezet, zodat ze er van bovenaf nooit meer tussen kan komen. Via de zijkanten en onderkant kan ze zowiezo al niet tussen radiator en muur komen, door de leidingen die daar lopen.

Ik heb haar tot nu toe ook compleet geen aandacht gegeven, want ik denk dat Mila denkt dat ik de boosdoender ben. Als ze weer gaat mauwen, ga ik weer naar haar toe, al houd ik haar wel in de gaten door af en toe heel even van een afstand te kijken of ze nog op die plek ligt.

John


|








Naar de krabpalen van hoge kwaliteit





Proteq Dier & Zorg verzekering