Forum
Blauwe rus, Witte Rus, Zwarte Rus, uitgebreide omschrijving
De zachtaardige Blauwe Rus, de aristocraat onder de kattenNaar: Annemarie Mariën Alhoewel zijn Russische afstamming voor sommigen twijfelachtig is, wordt toch aangenomen, dat de Blauwe Rus zijn origine heeft in de streek van de Witte Zeehaven in NW Rusland (Archangelsk). Blauwe kortharige katten werden destijds in Rusland beschouwd als geluksbrengers. Heel wat gezinnen hadden zo'n kat in huis rondlopen of, als alternatief, de afbeelding van een kleine blauwe kat aan de muur hangen. Zeelui en handelaars brachten deze katten mee van hun reizen in Rusland en introduceerden ze zo in Engeland in de eerste helft van de 19e eeuw. Vanaf ongeveer 1850 werden ze geshowd in de Crystal Palace-tentoonstellingen in Londen. Toentertijd werd de Blauwe Rus ook Archangelkat, Spaanse Blauwe Kat, Maltese Kat of simpelweg Foreign Blue genoemd. In 1983 werden Olga, Pashoda en Yula geïmporteerd uit Archangelsk door mevrouw Carew-Cox en in 1898 kwam de kater Bayard uit Rusland. Deze katten werden beschreven als: "slank, lang, gracieus en met een dikke zilverige vacht". Een eeuw geleden beschouwden heel wat "kattenexperts"de Blauwe Rus niet als een apart ras en de toenmalige first lady van de GCCF Frances Simpson beweerde dat het geen specifiek ras was en daarom ondergebracht werd bij de kortharige Engelse rassen. In de VS schreef Helen Winslow zo rond dezelfde periode dat veel mensen de Rus beschouwden als een lichter gekleurde versie van de zwarte kat(!), bekend als Archangel, Russisch Blauw of Chartreuse Blauw. In 1948 werd het ras (eindelijk) officieel "Russisch Blauw" gedoopt. In 1907 arriveerde de eerste Russisch Blauwe Kat in de Verenigde Staten. Eigenlijk pas in 1947 begonnen fokkers daar met een systematisch fokprogramma, maar na een periode van niet al te selectieve fok werden de Blauwe Russen, katten die onderling enorm van elkaar verschilden en zelfs wat begonnen te lijken op de American Shorthair. Na de 2e wereldoorlog bleven er, dankzij Mrs. Rochford van de Dunloe-cattery 3 fokkatten over in Engeland. Deze katten werden later, uit pure noodzaak, gekruist met Siamezen, Brits Korthaar en zelfs met Burmezen. Deze noodgedwongen kruisingen waren natuurlijk schadelijk voor het ras en de Blauwe Rus werd een hybride. De oorspronkelijke amberkleurige ogen werden mede door deze combinaties groen, zoals ze heden nog steeds zijn en de karakteristieke dubbele vacht ging dikwijls verloren. In de jaren 50 van de vorige eeuw werd de officiële standaard herschreven, doordat door inkruisingen met Siamezen de Blauwe Rus een uitgesproken slanke kat van het Siamese type werd. Ongeveer 10 jaar later besloten enkele toegewijde Russenfokkers om terug te keren naar de originele karakteristieken van het ras: korte wigvormige kop, geprononceerde snorhaar-kussentjes, waardoor de kat lijkt te glimlachen en rechtopstaande oren. Deze hernieuwde interesse in het ras leidde ertoe, dat de standaard opnieuw veranderd werd met de uitdrukkelijke vermelding dat "het Siamese type ongewenst was". Na vele dubieuze veranderingen lijkt de huidige Blauwe Rus in bijna alle aspecten (uitgezonderd de oogkleur) op de originele Archangelsk-Kat. Een elegant lichaam en de onmiskenbare mooie, stevige dubbele vacht met een zilverzweem onderscheiden de Blauwe Rus van elk ander ras en maakt hem zo uniek en attractief. Het meest opvallende kenmerk is deze dubbele vacht, die bestaat uit zeer dicht ingeplant kort haar dat opstaat. Een mindere pigmentering in de haarpunten zorgt ervoor dat deze kat over het hele lichaam een zilverschijn vertoont. De vacht moet egaal blauw zijn zonder enig spoor van wit in de vacht. Kittens worden meestal geboren met tabby-tekeningen, doch deze verdwijnen naargelang zij volwassen worden. Een ander kenmerk van dit ras zijn de amandelvormige groene ogen, die in een wigvormig kopje met platte schedel staan. De gesluierde blik van de Blauwe Rus bezorgde hem de benaming van "Wodka-snoetje". De oren moeten groot en puntig zijn, bijna transparant, breed aan de basis en recht op het hoofd geplaatst. De kat komt voor als:
Russisch Wit en Russisch Zwart
Australië aan het eind van de zestiger jaren van de vorige eeuw. Dick en Mavis Jones - Blauwe Russen fokkers - hadden ergens gelezen over Witte Russische katten die leefden in de besneeuwde gebieden in Siberië en ze hadden er zelfs foto's van ontvangen! Ze droomden van een prachtige Russische Witte kat, met verder alle karakteristieken van een Blauwe Rus. Ze experimenteerden met een witte huiskat zonder stamboom uit Siberië die ze van een diplomaat van een ambassade in Sydney hadden gekregen in ruil voor een Blauwe Rus. Deze witte poes werd gepaard aan één hun eigen Russische Blauwe dekkaters en in haar nestje werden 2 witte kittens geboren, waarvan het mooiste werd gehouden. Haar naam was "White Rose" werd genoemd. Ze vroegen om Russisch Wit te mogen fokken en het fokprogramma stond onder supervisie van twee vooraanstaande dierengenetici van de Universiteit van Sydney. Na 5 jaar intensief en gecontroleerd fokken hadden ze het eindelijk gehaald. Er werd een strikt programma opgezet om ervoor te zorgen dat geleidelijk aan de beste kwaliteiten en karakteristieken van de Blauwe Rus in de Witte Russen zouden overgaan. In juni 1976 stelde de familie Jones 5 volwassen Witte Russen tentoon, evenals een nestje bestaande uit 2 Blauwe en 2 Witte Rusjes. Maar hoe kwam de Zwarte Rus in het plaatje? In een nest van één van de 3e generatie witte poezen kwam opeens een zwart kitten tevoorschijn. Begin 1984 hadden de Zwarte Russen van Jones 4 generaties zwart op hun stamboom staan. Karakter
Het karakter van de Blauwe Rus is met dat van geen enkel ander ras te vergelijken. Ondanks het feit dat ze soms heel speels zijn, zijn ze overwegend rustig van aard. Blauwe Russen houden van rust en kunnen urenlang op je schoot blijven liggen. De meeste Blauwe Russen hebben een uitgesproken hekel aan lawaai en rumoer, waardoor ze zich in gezinnen met opgroeiende kinderen mogelijk niet thuis voelen. Ze houden erg van hun vertrouwde omgeving en hebben daarom op shows wel eens de neiging om nukkig en lastig te zijn. Inderdaad, de meeste Ruskies, zoals men ze in Engeland noemt, liggen in hun tentoonstellingskooi opgerold met een blik van "duurt dat hier nog lang"? Ten opzichte van mensen die ze niet kennen, zijn Blauwe Russen niet erg aanhankelijk. Vaak trekken ze zich terug als er bezoek is en waarderen ze het niet als ze door onbekenden worden geaaid of opgetild. Ze zullen dan echter zelden hun klauwen uitslaan, maar ze zullen zeker laten merken dat ze het niet prettig vinden. Ze kunnen het over het algemeen goed vinden met andere katten en met honden. Het stemgeluid van de Blauwe Rus is prettig en zacht. Er word gezegd dat krolse poezen een zacht stemgeluid hebben, maar hier zijn de meningen over verdeeld. De Blauwe Rus kan zich goed aanpassen aan een leven op een flat, maar is ook graag in de tuin, hoewel hij een matig jager is. Een buiten-ren of een afgeschermd balkon valt wel in de smaak. De Nebelung (Russisch Blauw half-langhaar)
Dit verhaal is voor een deel afkomstig van Mrs. Cora Cobb uit El Pasa, Texas, die met haar 'Nebelheim-cattery' de Nebelungen fok begon in de Verenigde Staten. Het Nebelungen verhaal begint in 1981 toen een verlaten, zwarte huispoes werd geadopteerd door John Hruza en zijn gezin in Denver, Colorado. Hij noemde de poes Terri en voordat ze gesteriliseerd werd, schonk ze het leven aan 2 zwarte poesjes. Achteraf bekeken bleek vader een Angora-factor te dragen en één van beiden bezat hoogst waarschijnlijk een Russisch Blauwe voorvader. Carla Cobb's zoon Karl kreeg Elsa, één van de zwarte poesjes. Ze groeide op tot een mooie kat. Ze werd gedekt door een kater met karakteristieken van een Blauwe Rus. Dit resulteerde in de geboorte van een nest op 24-08-1984 van 6 zwarte en blauwe kittens. Mrs. Cobb was verbaasd toen één van de blauwe kittens halflangharig bleek te zijn. Ze besloot hem te houden en noemde hem Siegfried, naar haar favoriete opera. Mrs. Cobb, die absoluut niets wist van genetica, dacht dat zo'n een kitten nooit meer zou voortkomen uit die ouderdieren en was daarom nog meer verbaasd toen in januari van het volgend jaar, uit dezelfde combinatie, weer een blauwe halflanghaar zat, ditmaal een poesje. In dezelfde stijl blijvend, noemde ze haar Brunhilde. Elsa werd na dit nest gesteriliseerd. Op dat ogenblik besloot mevrouw Cobb uit te testen of ze met Siegfried en Brunhilde een zuiver blauwe halflanghaarlijn zou kunnen fokken en, indien zo, een nieuw ras creëren. Begin september 1985 verhuisde ze, met de katten, van Denver naar El Paso. Brunhilde kreeg haar eerste nest op 28-05-1986. De 3 kittens waren het evenbeeld van hun ouders. Kort daarna deed Mrs. Cobb een aanvraag bij TICA (The International Cat Association) om een nieuw ras tot stand te mogen brengen dat ze "Nebelung" zou noemen (Duits voor Nevelwezen). Zij vond ook dat deze naam goed paste bij het uiterlijk van de katten: "een nevelkleurige vacht die het lichaam omgaf als een stralenkrans." Mrs. Cobb wist amper iets af van de Cat Fancy en kwam in contact met Dr. Dolveig Pflüger, de voorzitter van de genetische commissie van TICA. Deze laatste was haar erg behulpzaam en samen schreven ze een rasstandaard, die in september 1987 werd aanvaard door TICA. De Nebelung standaard is die van een langharige versie van de Blauwe Rus. De vacht is lang en zijdeachtig. De Nebelungen moeten lange staarten hebben en "zilverpunten" in de vacht (zoals de legendarische magische vuren). Nebelungen mogen alleen maar gepaard worden aan Blauwe Russen. |
