Meteen naar de inhoud

Mantelzorg

  • door

Het is de laatste tijd hommeles wat betreft lekker ontspannen thuis zijn. Kaleb en Drusilla weten er alles van. Zij zijn namelijk ook de dupe.
De afspraak die wij gemaakt hebben, misschien wat eenzijdig, is dat wanneer ik niet thuis ben, zij dat wel zijn.
Nou dat heb ik geweten. Kaleb weet een en ander altijd op karakteristieke wijze te duiden.
Al met al komen we er uiteindelijk wel uit, maar ze heffen beide angstig hun kopjes op wanneer de telefoon gaat.
Ja hoor, ze gaat weer naar de Achterhoek.
Telefoon neergelegd, bullen gepakt en na een aai over bolletjes, is ze weg.
Mantelzorg geeft een behoorlijke druk op het thuisfront, dan heb ik het nog niet eens over de reguliere werkzaamheden, waardoor lekkere brokjes, likjes smeerkaas en de broodnodige pillen betaald worden.
Iedereen probeert mantelzorg zoveel mogelijk om het werk en het thuisfront heen te plannen, dat dit niet altijd lukt merk ik dagelijks in de praktijk van het werk.
Mantelzorgers die het niet meer zien zitten, die de zorg letterlijk boven het hoofd groeit.
Ad hoc oplossingen bedenken en proberen de mantelzorger even wat rust te geven en proberen de situatie te stabiliseren.
De ondersteuning van mantelzorgers is van groot belang, voor de professionele zorg, maar ook voor de overheid.
De zorg wordt onbetaalbaar, is een veel gehoorde kreet. Haal mantelzorgers en niet te vergeten de vrijwilligers uit het zorgcircuit, en de ramp is niet te overzien.
Eindelijk geeft de overheid dit feit toe en stelt er een jaarlijkse attentie tegenover. Dat wil zeggen wanneer de mantelzorgers hand en spandiensten in de thuissituatie verrichten.
Zodra dit in een professionele omgeving plaats vindt is er blijkbaar geen sprake meer van mantelzorg. Hoe zullen we dat dan eens noemen?
Zorg die niet bij naasten zou moeten liggen of zorg die niet benoemd mag worden? Het is immers zo dat dan duidelijk wordt dat er te veel beknibbeld wordt in de professionele instellingen. Dat kunnen we even niet gebruiken. Het is het beste om deze zorg maar niet te noemen.
Hoe het moet wanneer je hulpbehoevend bent en op een leeftijd komt waarop er geen vrienden zijn die je nog kunnen ondersteunen en je hebt geen familie? Ik weet het niet en hou mijn hart vast.
Laten we ieder voor zich maar ons stukje mantelzorg leveren of vrijwilligerswerk doen. Dan geven we elkaar complimenten en zo af en toe een attentie.
Dat idee vind ik rustgevender dan dat we alle verantwoordelijkheid bij de overheid laten.
Een goed idee?
Kaleb en Drusilla zijn nu eveneens overgeleverd aan de mantelzorg van buuf Lia. Ik zie wel dat dit dik voor elkaar komt. Maar op het moment dat ik weer thuiskom staan zowel Kaleb als Drusilla me op te wachten.
Buuf Lia reageert verontwaardigd, nu ineens willen Kaleb en Drusilla niets meer van haar weten en rennen met opgeheven staartjes naar mij toe.
Jaaaa, onderscheid moet er wezen en zo is dat!

Hanny Prinzen

28 juni 2007

 

 

 
Naar De Arend Naar DEKBED Discounter
Naar Koopjedeal Naar WoonQ
Naar De kattenspeelgoed specialist Naar vergelijking Kattenverzekering
Naar Krabmeubelen.nl


Naar Krabmeubelen.nl
Naar Hondpedia

         

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.