Jaarwisseling

Op het einde van het jaar, worden wij katers hier wel eens opgeschrikt door een harde knal. Meestal als we even lekker ontspannen liggen te dutten. Dan worden we uit onze slaap gehouden door fluitende en harde doordringende geluiden. Ieder jaar aan het einde van december vieren de mensjes hun jaarwisseling. En dat alles gaat gepaard met een enorme herrie. Vraag me niet waarom ze dat doen, want dat vraag ik me ook ieder jaar weer af. Zo’n jaarwisseling luiden ze natuurlijk niet alleen in met harde knallers en vreemde sisgeluiden. Nee, er komt een heel ritueel bij kijken. Je hebt het overdreven eten, bezoekjes brengen, oliebollen bakken en goede voornemens.
Over goede voornemens gesproken…. Een groot aantal mensen begint met goede voornemens. Wij katers hebben alleen maar goede voornemens, wij doen wat we doen, en leven daarnaar. Wij gaan niet in het begin van het jaar dingetjes verzinnen om er plotsklaps twee weken daarna achter te komen dat je het stiekem toch alweer bent vergeten. Maar bij mensen ligt dat net even anders, zij durven zich niet altijd te laten gaan, je hebt natuurlijk genoeg genieters, maar mens of kats daar zit wel degelijk verschil in.
Daarom vind ik het thema goede voornemens een beetje overdreven. Doe gewoon wat je denkt dat goed is, geniet van alles om je heen, en doe je ding. Dan leef je toch hoe jij het wil?

Ik bevind me rond het einde van het jaar vaak op het klimmeubel, omdat het lekker warm is en je uiterst dichtbij de verwarming kunt genieten van die vleugjes warmte die door je snuitje blazen.
Het is vaak koud, dus ook geen fijne temperatuur om buiten te genieten van wat moois.
Zo blijven we in de winter toch graag binnenshuis.
Het is vaak een gezellige boel, zeker met een kerstboom in huis, maar een jaarwisseling, dat roept toch enige vraagtekens bij me op.

Hoe zit dat nu precies? Ik bedoel: Wat moeten we nu vieren? Het einde van het jaar of toch liever het begin van het nieuwe jaar? En waarom met zoveel kabaal?
Het begint al ruim van te voren, zo hoor je af en toe een knal, maar om twaalf uur precies gaat het drama los. Dan lijkt het wel of iedereen helemaal gelukkig is, dan omhelzen ze elkaar, zoenen ze elkaar. En gaan ze midden in de nacht naar buiten om iedereen een hand te schudden en ze de beste wensen te geven voor het nieuwe jaar… Vreemd!
Als ik het goed heb voel ik het al enkele dagen van te voren. Mijn vrouwtje is dan namelijk een beetje uit haar doen. Ze laat het niet blijken, maar ik merk het wel aan haar.
De dag zelf mogen we ook niet naar buiten en worden er extra voorzorgsmaatregelen getroffen. Dat wil zeggen, deuren goed dicht houden en wij katers mogen niet naar buiten vanwege de knallers. Zelfs niet even ruiken aan de deur!
Nee, het is een nare situatie waar we ons dan in bevinden. Maar wat ik nog vreemder vind is dat mijn vrouwtje zichzelf er alleen maar mee heeft. Ik bedoel: wij katers gaan ons toch niet druk maken om een jaarwisseling. Wat is dat nou?

Het zou me toch wat zijn als wij net als de mensen ons zo moeten laten gaan… Het idee alleen al zou bij menig kater een lach om de neus vormen. Wat is er nu aan? Wat houdt dat handjes schudden nu allemaal in?
Het enige wat ik me kan bedenken is, om een bakje lekker nat vlees neer te zetten, of beter nog een bakje lekkere tonijn.
Maar dat zit er dan weer niet in. Er worden alleen op die bewuste avond glaasje gevuld, het zijn ook nog aparte glaasje en staan hoog op hun pootjes. Ze worden gevuld met bubbeltjes water en na het aftellen wordt er uitbundig geproost, gezoend en omhelsd.
“De beste wensen voor het nieuwe jaar”. Zo, dat was dat! En als dat alles is geweest, gaan ze buitenshuis verder met het ritueel.
De weg naar de gang wordt versperd en het personeel gaat naar buiten.

Ik kan me niet voorstellen waarom dat alles zo gebeurt, het zat wel “mens” zijn!
Wij katers blijven lekker binnen en bevinden ons op het klimmeubel. Ik kan me soms even laten gaan en even een blikje op tafel werpen, waar zojuist het personeel uitbundig heeft gevierd. Zo af en toe vind ik wat lekkers en denk bij me zelf: James jongen, tast toe… Geen hond die het ziet.
Meestal ga ik toch maar weer terug naar mijn lekkere plekje en als het personeel dan weer binnenkomt, lijkt het alsof ik niet van mijn plekje ben geweest.
De harde geluiden zijn verdwenen, zo heel af en toe zo hoor je in de verte nog een knal. Ik ben niet echt bang voor de knallers, maar soms heb je heel vreemde geluiden en daarvan krijg ik soms wat kriebeltjes en zoek ik een beetje beschutting. De laatste jaren gaat het redelijk goed. Mijn huisgenoten vinden het ook niet zo geweldig, maar ook bij hen wordt het minder.
Dit jaar hebben we de jaarwisseling met z’n allen doorgebracht op het klimmeubel. Slapend!
Hoe beter kun je het hebben? Slapend boven de verwarming. We hadden zelfs nog een frisse catnip muis waar we ons aan konden wagen. We hebben ons helemaal vermaakt, ondanks de herrie buiten en die nare knallen zijn we het nieuwe jaar goed ingerold.

Ik voel helemaal geen verschil. Ik voel me wel uitgerust en ga mij zo meteen eens vermaken met mijn catnip muis, hij ligt ervoor. Dus waarom zou ik het niet doen? Mijn etensbakje is gevuld en mijn vrouwtje heeft ons toilet weer helemaal verfrist. Een schone drinkbak en we mochten vanmorgen zelfs even een frisse neus halen. Het nieuwe jaar brengt ons net als het afgelopen jaar weer volop vertier, liefde en lekkere hapjes. Ik ga mijn muis even opzoeken en als ik daarmee klaar ben ga ik me even wassen en trek me even terug voor een lekker dutje, want ook in het nieuwe jaar houden we de dutjes er natuurlijk in!

James de Kater Mrrrauw!

Melanie van den IJssel

Geplaatst op: 11 januari 2010.

 

    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.