Ga naar de inhoud
Manx
manx

HERKOMST. Allerlei verhalen doen de ronde over hoe de Manx op het eiland Man terechtkwam. Zo zou hij met Fenicische schepen uit Japan zijn meegekomen. Of hij zou met de Spaanse Armada schipbreuk hebben geleden en naar Man zijn gezwommen. Ook is er de legende van de ark van Noach: een hond aan boord zou zijn staart hebben afgebeten, of Noach zou de deur te hard hebben dichtgeslagen.

De Manx leefde op een klein eiland, dus de genenpool was klein en het dominante gen werd makkelijk doorgegeven van generatie op generatie. In 1901 werd door Britse liefhebbers de eerste Manx-club opgericht. Het specifieke manx-gen – maakt het moeilijk om deze dieren te fokken. 
Het ontbreken van een volledige staart berust op een genetische mutatie.
De Manx hoort bij de oudste Europese landrassen.
VACHT. Kort, dicht ingeplant, glanzend en met een dikke ondervacht. Donzig. Redelijk gemakkelijke vacht. 2 à 3 keer per week kammen i.v.m. losse haren.
KLEUR. Alle natuurlijke kleuren en combinaties zijn erkend; geen pointed, chocolate enz.
GEDRAG. Redelijk rustig. Goed met kinderen.

schootkat-groot1
goed-met-kinderen-groot1
speciale-verzorging-groot1

Een korte uitleg over het gebruik van de volgende woorden bij GEDRAG:
redelijk, nogal, erg.
Redelijk betekent in dit geval: gemiddeld.
Bijvoorbeeld: Redelijk met kinderen wil zeggen dat de kat geen problemen geeft met kinderen, maar dat je toch wel moet uitkijken met kinderen.
Nogal rustig wil dus zeggen dat de kat meer dan gemiddeld rustig is.
Erg onafhankelijk spreekt voor zichzelf.

Het kenmerk van de Manx is de staartloosheid. Het gemis van die staart veroorzaakt veel welzijnsproblemen, die samen bekend staan als het manx-syndroom. De kenmerken hiervan zijn: open ruggetje; urine-incontinentie; niet kunnen ophouden van ontlasting; verlamming van de achterpoten; pijn aan de onderrug en obstipatie door de verwijde endeldarm.

Alle levende Manx-katten hebben één normaal staart-gen en één afwijkend staartloos-gen. Het gen dat zorgt voor deze staartloosheid (het manx-gen) is daarbij helaas dominant. Kittens met twee afwijkende staartloos-genen overlijden vroeg na de geboorte, of al in de baarmoeder. Dit gebeurt in totaal bij maar liefst 25 procent van de kittens! De aandoeningen bij dit ras zijn zo ernstig dat veel verenigingen het ras niet erkennen. Wij adviseren met klem om niet te kiezen voor een Manx-kitten.

Verder zijn deze katten gevoelig voor het ontwikkelen van de dodelijke ziekte FIP en blaasgruis, waardoor blaasontsteking en plasproblemen ontstaan (op ongewenste plaatsen plassen en niet kunnen plassen).

Bron van bovengenoemde erfelijke aandoeningen is: https://www.dierenrecht.nl/raskatten/

Vrij rond met volle wangen en een stevig afgeronde snuit en een stevige kin met een goed sluitend gebit.
De neus is breed en recht. Het profiel vertoont een lichte glooiing.

Nogal grote oren die vrij hoog geplaatst zijn en iets naar buiten wijzen. De oren zijn tamelijk breed aan de basis en hebben afgeronde toppen.

Grote ronde ogen.
Oogkleur: passend bij de vachtkleur.

Stevige, compacte bouw met een brede borst en een afgeronde achterhand.

Stevige, goed gespierde korte poten.
De voorpoten staan ver uit elkaar en zijn korter dan de achterpoten.

Ontbreken van de staart is essentieel.
De achterhand moet afgerond zijn.

Dubbele verende vacht door de dicht ingeplante ondervacht; de bovenvacht is iets langer.
De vachtstructuur is zeer belangrijk.

Alle kleuren en patronen zijn toegestaan, behalve het Siamese patroon.

Kop en oren 20
Ogen 5
Lijf, poten, voeten 30
Staartloosheid 25
Vachtstructuur 20
Totaal 100

blauwe balk
 

         

Geef een reactie op bovenstaand artikel.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Manx