Kitten gered uit benarde situatie.

Nancy GroeneveldLaatst sprak ik de persoon, die mij een jaar geleden vroeg een column op deze site te gaan schrijven. Ik vertelde hem dat het steeds moeilijker wordt een nieuwe originele column over homeopathie bij katten te schrijven. De reden hiervoor is dat veel katten dezelfde klachten hebben en dat ik natuurlijk niet alleen katten behandel. Ook honden, paarden, konijnen en boerderijdieren zie ik regelmatig in mijn praktijk. Leuke casussen waren bijvoorbeeld die van papegaai Roky en prairiehondje Mormel. Maar omdat dit een kattensite is, is het logischer dat de column over katten gaat.

Maar hij gaf aan dat het helemaal niet erg is zo nu en dan af te wijken en over een ander dier of ander onderwerp te schrijven. Daarom deze keer even geen column over homeopathie bij katten maar over een avondje zweten op de dierenambulance.

In de vakantietijd hebben we het op een avond meestal drukker dan in de winter. Mensen zijn in de zomer meer op straat en vinden dan eerder gewonde dieren of bijvoorbeeld jonge vogels zonder ouders. Ook staan er ramen of balkondeuren open waardoor er katten van het balkon vallen of vogeltjes wegvliegen. Daarnaast zijn er helaas ook nog mensen die denken dat een dier een wegwerpartikel is. In de vakantieperiode worden er veel dieren op straat gezet. Kopen ze toch gewoon een nieuw konijn als ze terug zijn van vakantie. Dat is goedkoper dan het betalen van een pension.

Op een woensdagavond reden mijn collega Vincent en ik op de dierenambulance toen we een melding kregen dat er een jong katje was gezien onder een viaduct in Rotterdam. Omdat dit viaduct omsloten was door snelwegen was het dier kansloos als hij de weg zou oversteken. Normaal gaan wij niet achter loslopende dieren aan. Daar is gewoonweg geen tijd voor en er bestaat een kans dat het dier voor je ogen onder een auto loopt. Wij vragen vinders dan ook altijd het gevonden dier in een doos te doen of als het een hond betreft aan de riem. Uiteraard geld dit niet voor aangereden en/of gewonde dieren.

Maar omdat er meerdere meldingen binnen waren gekomen over dit katje besloten we toch even te gaan kijken. Onder het viaduct was een drooggevallen sloot met hoge begroeiing en struiken. Nadat we het hele gebied, voor zover dat mogelijk was hadden bekeken leek het ons beter dat de dierenbescherming de volgende dag een vangkooi zou plaatsten. Het diertje zou dan als het honger heeft wel in de kooi lopen.

Echter toen we het laatste stukje terugliepen naar de wagen hoorde we een klagend gemiauw. Het klonk als een jong kitten die om zijn moeder roept. Gelukkig heb ik een collega die er net als ik 100% voor gaat als er een dierenleven op het spel staat. Dus wij gewapend met vangstok en handschoenen de sloot in. Hoe klein een kat ook is als hij bang is kan hij je aardig verwonden met alle gevolgen van dien. Een kattenbeet is een van de gevaarlijkste beten die er is. De kans op een infectie of tetanus is erg groot.

Gelukkig bleef het katje roepen waardoor we enig idee kregen waar het in de begroeide sloot zat. Inmiddels waren we allebei al flink door de modder gezakt en hadden we jeuk van de planten (o.a. brandnetels) waar we langs liepen. Langzaam werkten we naar elkaar toe zodat het diertje in het open stuk tevoorschijn zou komen. De eerste poging mislukte maar we hadden nu wel het diertje gezien. Het was een kitten van hooguit 8 weken oud. Het was daar waarschijnlijk geboren en gevoerd door zijn moeder of het was gedumpt en gewoon erg bang.

Ondertussen hadden we de plek gevonden waar het katje vaak zat, gezien het aantal drollen dat er lag. Als er een vangkooi geplaatst moest worden was dit de beste plek. Maar nu we het diertje gezien hadden wilden we toch nog een poging wagen. We namen contact op met de centrale of er nog andere dringende ritten waren. Gelukkig was dit niet zo en konden we nog een kans wagen.

Het gevangen kittenWaarschijnlijk door de angst liet het katje even niets van zich horen. Zonder het gemiauw was het onbegonnen werk. Toen we het wilden opgeven begon het opnieuw te roepen. Net als de eerste keer werkte we naar elkaar toe. Vincent zag het katje zitten maar ik, gewapend met vangstok zag door de begroeiing niets. Plotseling bewoog er iets in het hoge gras. Ik wees Vincent de plek aan en die sprong vanuit het niets boven op de kat. Gelukkig had hij handschoenen aan want het was een hoop geblaas. Het gevolg was dat het katje samen met een half grasveld in de het kooitje zat.

Bezweet van de vangactie gaven wij elkaar een high-five, zo blij waren wij dat het gelukt was. Onze volharding was beloond. We hebben het katje naar het dierenasiel gebracht. Nu heeft het diertje nog een kans op een goed huis. Het kan hopelijk nog op tijd gesocialiseerd worden als dat nodig is.

We zijn het er beiden over eens dat het katje niet voor niets naar ons heeft geroepen en dat we de tijd hadden om hem te redden.

Nieuwsgierig naar andere belevenissen van DAR-R medewerkers kijk dan op Dierenambulance Rotterdam.

Voor meer informatie over homeopathie bij mens en dier kunt u mijn website bekijken of bellen! Het telefoonnummer vindt u op mijn website.

Nancy Groeneveld, Klassiek homeopaat

Verschenen op:13 juli 2008.
    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.