Pollewop en dementie

Onze huiskatten worden net als mensen steeds ouder. Uiteraard zijn wij daar erg blij mee. Maar ouderdom komt ook met gebreken. De laatste tijd krijg ik steeds vaker van katteneigenaren de vraag of homeopathie iets zou kunnen betekenen voor hun bejaarde kat. Er zijn bijvoorbeeld oude katten met gewrichtsproblemen, schildklierproblemen, nierproblemen, eetproblemen en ga zo maar door. Maar iets wat ik steeds vaker hoor zijn katten die lijken te lijden aan dementie.

Dementie is voor de eigenaar vaak nog vervelender dan voor de kat zelf. De katten zijn vaak ‘s nachts heel onrustig. Ze schreeuwen heel het huis bij elkaar. Of lopen de hele nacht langs je hoofd over het bed heen en weer.
Een belangrijke aantekening hierbij is dat er een aantal aandoeningen is waarbij de symptomen lijken op die van dementie. Bijvoorbeeld bij schildklier- en nierproblemen. Dus een (bloed)onderzoek en juiste diagnose bij de dierenarts is erg belangrijk.

Februari 2008 werd Pollewop (Polle) via een dierenarts naar mij doorverwezen. Polle is een gesteriliseerde poes van 16 jaar oud. Anderhalf jaar eerder is bij haar suikerziekte geconstateerd. Dit is met medicatie redelijk goed onder controle te houden. Nu denkt de dierenarts dat ze ook dement aan het worden is.

Pollewop, kennismaking

In de klassieke homeopathie is de causa (aanleiding/oorzaak) voor een bepaalde aandoening belangrijk om te weten. Je kunt dan nog beter het meest passende homeopathische middel voor het dier vinden. Ik vroeg dus aan de eigenaresse of er anderhalf jaar geleden iets aangrijpends in het leven van Polle is gebeurd. Dat bleek inderdaad te kloppen. Ze zijn in die periode verhuisd en dat is niet zonder stress gegaan. Toen Polle in een trui gewikkeld werd om haar mee te nemen is ze zo ontzettend boos geworden dat eigenaresse dacht dat er misschien toen een adertje in haar hoofd is gesprongen. Maar dit is echter nooit onderzocht.

Een half jaar later begonnen de klachten. Ze begon steeds vaker raar en hard te mauwen alsof ze krols was. Ze is echter gesteriliseerd. Ze mauwde eerst alleen als ze in de badkamer was maar het werd steeds erger. Ze begon ook te mauwen als ze gegeten had of van de bak af kwam. Niet veel later ging het schreeuwen de hele nacht door en soms ook overdag. Daarbij is ze ook nog naast de bak gaan plassen. Ze gaat dan wel op de bak zitten maar plast er net naast. Tijdens de periodes van mauwen/schreeuwen staat haar blik op oneindig en is het moeilijk om contact met haar te krijgen. Dan ineens is ze er weer en komt vrolijk kletsend naar haar eigenaresse toe. Ze lijkt dan erg blij om haar weer te zien. Ook is haar achterhand verzwakt en heeft ze vaak obstipatie.

Ze is heel kieskeurig met eten. Ze kan gerust drie dagen niet eten als ze het voer niet lust en dat is met suikerziekte niet echt gezond. Het schreeuwen na het eten komt volgens de dierenarts door een verhoogde toename van eiwitten in haar hersenen. Overschakelen op ander voer is niet verstandig in verband met de suikerziekte.

Dit is best een lastige casus want de kat heeft meerdere serieuze aandoeningen. Dus ook nu wilde ik weer zoveel mogelijk van het dier te weten komen via een uitgebreide vragenlijst en huisbezoek.

Polle blijkt een pittige tante te zijn die je beter niet boos kan maken. Als kitten was ze al vrij dominant. Ze wrijft vaak met haar bekje langs de meubels en deuren in het huis. Ze wilt zo laten weten dat zij in dit huis woont, het is haar territorium. Dit lijkt heel dominant maar komt meestal juist voort uit onzekerheid. Een zelfverzekerde stoere kat hoeft al die moeite niet te doen om zich veilig te voelen. Ze doet zich dus stoerder voor dan ze eigenlijk is. Aanval is de beste verdediging volgens Polle. In haar oude huis sproeide ze vaak in de tuin om haar territorium af te bakenen.

Voor de verhuizing was ze aanhankelijker en zat ze graag op schoot. Andere katten vindt ze niet zo leuk. Vroeger wilde ze de baas zijn maar tegenwoordig is ze bang voor vreemde katten. Als ze iets echt niet leuk vindt laat ze dat weten door te grommen. Als jonge kat heeft ze haar eigenaresse een keer willen aanvallen in het gezicht. Deze kon haar gelukkig op tijd afweren. Ze heeft een dwingend karakter.
Door deze en de overige informatie die ik niet allemaal zal gaan opsommen krijg ik een duidelijk beeld van Pollewop.

Het karakter samen met de overige (medische) symptomen wijzen naar bepaalde homeopathische middelen die Polle zouden kunnen helpen.

Ik geef de eigenaresse het advies om het homeopathische middel L. te geven. Polle werd in eerste instantie een beetje suf na het innemen van het middel. Dit zie ik heel vaak bij zowel mensen als dieren. Ik denk dat de rust dan echt nodig is om het herstel in te zetten. Katten kunnen dan zo ontspannen gaan slapen dat de eigenaren daar weleens van schrikken. Leeft hij nog wel?
Wat daarna opvalt, is dat is dat Polle beter loopt en springt. Ze is alerter, kijkt weer TV en komt weer meer bij haar baasje liggen. De eerste avond heeft ze niet gemauwd na het eten en was ze ook ‘s nachts en ‘s ochtends stil.

Pollewop, na de behandeling

Het lijkt er dus op dat ze goed reageert op het middel. Een aantal dagen later is ze nog steeds aanhankelijk en vraagt ze meer aandacht. Vindt het heerlijk om geborsteld te worden en op schoot te zitten. Echter het mauwen is terug en wordt niet minder. L. wordt nog een keer herhaald. Het middel heeft veel veranderd maar niet genoeg. Ik geef na een aantal weken het advies het middel S. te geven. Direct na inname van dit middel lag ze weer veel te slapen en mauwde ze niet meer na het eten.
Ze loopt als een kievit. Niet meer huppelend als een konijn door het huis. Eetlust is verbeterd.

Anderhalve maand later als Polle op controle is bij de dierenarts blijkt dat ze een pond is aangekomen. De suiker die vaak schommelde is goed ondanks de stress van het dierenartsenbezoek. Het gaat erg goed met haar. Ze loopt nog steeds goed. Ze heeft wel een slecht gebit maar de dierenarts durft een operatie niet aan.

Weer een aantal maanden verder krijg ik een mail van het baasje van Polle. Ze eet nog steeds goed en wil graag geborsteld worden. Ze zegt nu wel te merken dat Polle steeds ouder wordt. Ze gaat slechter zien en horen en slaapt veel. Plast vaker naast de bak en zoekt donkere plekjes op. Ook begint ze weer wat meer te mauwen. We herhalen het homeopathische middel en direct neemt de onrust en het mauwen weer af.

Zoals ik al eerder zei is dit een lastige casus. In dit geval is het fijn dat ik samen met een dierenarts heb kunnen bijdragen aan het welzijn van Polle. Ik hoop dat Pollewop en haar baasje nog een tijd van elkaar kunnen genieten.

Voor meer informatie over homeopathie bij mens en dier kunt u mijn website bekijken of bellen! Het telefoonnummer vindt u op mijn website.

Nancy Groeneveld, Klassiek homeopaat

Verschenen op:16 september 2008.
    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.